"...çünkü sen benim için her şeydin, bütün hayatımdın."
Öncelikle şunu söylemeliyim ki kitabı iki kez okudum. İlk okuduğumda kitabı gerçekten çok beğenmiştim. Hatta tavsiye bile etmiştim. Kitabı bugün bir kez daha okudum. Ve beğenmek ve beğenmemek arasında kaldım.
Kitapta anlaşılacağı üzere bilinmeyen bir kadın aşkını kendi ağzından bir mektupla anlatıyor. Kitabın başlarında gerçekten çok beğenmiştim. Hatta kendimden parçalar bile buldum diyebilirim.
Ancak kitap devam ettikçe düşüncelerim değişti. Kitapta anlatılan şey aşk değilde saplantı, hastalık oldu. Kitapta bir adama resmen "tapan" bir ķadın karşımıza çıkıyor. Yaşananlar için Allah'ı suçlayan, sevdiği adamı çok daha üst bir durumda anlatan bir kadından bahsediyorum. Bu bazı insanlara rahatsız edici gelmeyebilir ama açıkcası bana fazlasıyla rahatsız edici geldi.
Tek taraflı aşkı bende yaşadım. Cidden büyük bir ölçüde yaşadım ama bu kitapta bunun fazlasıyla abartıldığı kanaatindeyim.
Evet aşk kontrol edilebilecek bir duygu değil. Kimi seveceğimizi seçemiyoruz ama bazı şeylere alışılabileceğini düşünüyorum. Kendimden biliyorum bunu. Canınızı acıtan şeylere zamanla alışırsınız. Birini görmediğiniz zaman yokluğuna bile alışırsınız. Bakın unutursunuz demiyorum ama alışırsınız.
Birinin yokluğuna alıştığınız zaman canınızı yine acıtır evet. Ama bu kitapta anlatıldığı kadar olmaz.
Kitap için kötü diyemem ama bence çok daha iyi kitaplar var.
Bilinmeyen Bir Kadının MektubuStefan Zweig · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2022266,8bin okunma
·
67 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.