Orhan Pamuk’tan yıllar önce Kırmızı Saçlı Kadın’ı okumuştum fakat bir türlü devam edememiştim. Sonunda en merak ettiğim eserlerinden biri olan Kafamda Bir Tuhaflık’ı okuyabildim ve keşke daha erken okusaydım dedim.
Boza ve yoğurt satıcısı Mevlut Karataş bir düğünde görüp aşık olduğu kıza yıllarca mektup yazar sonra mektup yazdığı kızı kaçırdığını zannetse de fark eder ki kızın ablasını kaçırmıştır. Romanda Mevlut’ün hem çocukluğu hem de Rayiha ile İstanbul’daki yaşamı konu alınıyor.
Kalınlığına göre değerlendirdiğimde oldukça kısa sürede bitirdim. Olay örgüsü merak uyandırıcıydı, bir bölüm bitti hemen diğerine geçtim kendimi durduramadım. Yazarın yoğun bir kalemi olsa da bu kitabın akıcılığından hiçbir şey kaybettirmemiş.
Kitap boyunca cevabını aradığımız aşkta niyet mi kısmet mi önemlidir sorusunun bağlandığı yer ise beni fazlasıyla etkiledi. Olayların ve karakterlerin gerçekçiliğinden midir bilmiyorum oldukça duygulandım, düşündüğümde hâlâ içimi sıcacık yapıyor. İlginç kurgusu ve sürükleyici olay örgüsünün üstüne gerçekleşenlerin hayatın en içinden olması eseri daha da başarılı kıldı benim gözümde.
Tek bir sorunum oldu ki bu kendi zevkimle alakalı bir durum. Orhan Pamuk’un dönemin tüm koşullarını derinlemesine yazıya döktüğünü, tarihi yoğun bir şekilde anlattığını biliyoruz. Fakat bazen bunlar okuyucuya ağır gelebiliyor. Her ne kadar sayfaları çevirirken kendimi o dönemin içinde hissetmekten hoşlansam da yer yer e yeter artık olaylar ne zaman devam edecek derken buldum.
Kafamda Bir Tuhaflık çok keyifli bir okuma oldu, Orhan Pamuk’un diğer eserlerini okumaya kesinlikle devam edeceğim. Özellikle kıştayken Kar’ı okumak istiyordum belki ona bir şans veririm. Merak edenlerine de bu kitabını önerebilirim pişman olacağınızı asla düşünmüyorum ben çok sevdim.
·
123 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.