Bu yerlerde trenler doğudan batıya, batıdan doğuya gider gelir.. gider gelirdi...
Bu yerlerde demiryolunun her iki yanında ıssız, engin, sarı kumlu bozkırların özeği Sarı-Özek uzar giderdi. Yıllarınızı beraber geçirdiğiniz, en yakın dostunuz ölse ona karşı son görevinizi yerine getirmez miydiniz?
Boranlı Yedigey de ölen dostunu atalarının mezarı olan "Ana Beyit" dedikleri mezarlığa götürmek için çıkıyor yola...
Yedigey, iyi niyetli, düşünceli, inançlı, herkese elinden gelen iyiliği yapan, ailesine ve çocuklarına düşkün bir adam. Arkadaşının ölümüne çok üzüldüğü için son vasiyetini yerine getirmek için tüm organizasyonu yapıyor.
Mezarlık yolu uzak, ama Yedigey engel tanımıyor bir grup halinde çıkıyorlar yola...
Yolda dostuyla geçirdiği günleri, acı tatlı olayları, neşeli ve sıkıntılı günleri yad ediyor.
Bu sayede de bozkırda ufacık bir tren istasyonundaki bu küçük topluluğun başlarına neler gelmiş onları öğreniyoruz. Aynı zamanda da Kazaklar'ın efsanelerini bize aktarıyor Aytmatov.
Nayman Ana efsanesi, mankurtluk kavramı, Raymalı Aga'nın başına gelenleri, kültürel zenginlikleri, geçmiş hikayeleri ve türküleri okumuyor yaşıyorsunuz adeta.
Uzaya fırlatılan roket de ayrı bir heyecan katmış hikayeye.
İlk kez Aytmatov kalemiyle tanışmama rağmen, çok sevdim ve bozkır betimlemelerinde Yaşar Kemal tadı aldım desem hiç de yanlış olmaz sanırım. Tek üzücü yanı hikayenin tamamına izin verilmemesi olmuş ama çevirmenin notunda da belirttiği gibi Cengiz Han'a Küsen Bulut kitabı hikayeyi tamamlayacaktır diye umuyorum.
Ben çok keyif alarak okudum, tavsiye ederim.
·
100 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.