Puan vermedi·80 syf.··
Beğendi
·2022 21. kitabı
·33 saatte okudu
·Okunma: 30 Ocak 2022 05:28
Bir kez kendini bulmuş olan kişinin bu yeryüzünde yitirecek hiçbir şeyi yoktur artık. Ve bir kez kendi içindeki insanı anlamış olan bütün insanları anlar.” diyor Stefan Zweig.
Düşünüyorum da insan kendine ne kadar da yabancı. Çevremizde hep birileri var ve biraz yalnız kalsak kendimizle, bu korkutuyor çoğu kişiyi. Duyacaklarından mıdır nedir?
Kendimize bu kadar yabancıyken hislerimiz ne halde peki? Robotlaşmış bir şekilde hep aynı şeyleri yaparken bulmuyor muyuz kendimizi? Tatil bile sistematik olmuş gitmek için gidiliyor mutlu kareler, paylaşımlar kaç kişi beğendi (Ayşe beğenmedi acaba sorun ne) 'ben geziyorum görün bak'falan falan... insanın hayatı bu kadar, özde değil sözde yaşam işte... Sadece tatil değil tabi bu sadece bir örnek, çoğaltılabilir. Işte bu saçma sistematik düzen(düzensizlik aslında)içinde kendimiz neredeyiz?
Zweig 'Olağan Üstü Bir Gece'de tam da aslında bu anlattığım gibi kendine yabancı olan bir bireyin ruhsal uyanışını ne de güzel anlatmış, hem de bir gecede. Realiteye baktığımızda bir gecede bu belki pek mümkün değildir ama yavaş yavaş parmak şıklatmaları ile uyandırın ruhunuzu... Her gece çıkmasına rağmen yıldızları görmeyen insanlar var...Her sabah doğmasına rağmen güneşin doğuşunu (yada batışını) bir kere bile izlemeyen insanlar var...
··
288 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.