Tezer Özlü’nün okuduğum ikinci kitabı. Bence Tezer’i anlamak hiç de kolay değil sonuçta “edebiyatın gamlı prensesi”. Kitabı okumaya başladığınızda bir bakıyorsunuz gezdiği yerleri anlatıyor bir bakıyorsunuz hayal kırıklıklarını, yaşadığı o anı, geçmişini, düşüncelerini, baş kaldırışlarını… illaki herhangi bir sayfanın herhangi bir mısrasında kendinize dair bir hissiyatla karşılaşıyorsunuz beni Tezer Özlü ile yakınlaştıran da işte bahsettiğim o hissiyat.
·
384 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.