Bazen hiç bişey yapmak istemeyiz ya; sadece nefes almak ve yatmak; hiç bişey içinizden gelmez telefonu kapatıp sessizliğe gömülmek isteriz; varoluşumuzu sorgularız kitabımızın kahramanı da hayata kendini kapatan dostlarını görmeyi bırakan, sadece yiyip, içip, yatan ve hayatını bu şekilde yalnız geçiren birisidir.
Kendine güvenli bir sığınak yaratıp, kendi kendine vakit geçirir ta ki insan olduğunu tekrar hatırlayana dek, sosyalleşme ve iletişim kurması gerektiği anda içine yeniden bir umut dolar…
Kitap uykuya dalış ile ilgili tasvirlerle başlayıp, karakterin ruh haline uygun olarak durağan, süprizsiz ve akışına bırakılmış bir havada ve yer yer kasvetli bir havada devam ederken sonunda bir umutla biter…