Sade’a yaraşır bir eser olmuş. Daha önceden okuduğum Sade kitaplarından farklı olarak bu kitapta herhangi bir seks sahnesi olmadığını belirtmem gerekiyor. Elimdeki kitap internettekilere baktığım zaman daha az sayfa sayısına sahip gözüküyor, muhtemelen bu sahneleri çıkartarak kitabı yayımlama girişiminde bulunmuşlar. İsminden de anlaşıldığı gibi roman bir ensest olgusunu ele almaktadır. Fransa’da yaşayan bir baba ve bir kızın birbirlerine aşık olmaları sonucu kendilerine engel olacakları düşüncesiyle anneleri olan bayan Franval’i ortadan kaldırma düşüncesi ile giriştikleri işler ele alınır. Ve giriştikleri işler sonucu işlerin arap saçına nasıl döndüğünü, insanın insansal yanını bir kez yitirdiğinde neler olabileceğinin bilgisini vermeye çalışmıştır. Sade’ın diğer kitaplarından özellikle Yatak Odasında Felsefe ile karşılaştırıldığında daha geniş bir mekanların söz konusu olduğu ama yine odakta olanın bireyler ve bireylerin aralarında geçen olaylar olduğunu söyleyebilirim. Ensest kitabında beni şaşırtan bir diğer şey Sade’ın diğer kitaplarına oranla bu kitabında edebi yönden oldukça başarılı olmasıdır. Olay örgüsü, olayların seyri sonunu az çok tahmin edebilseniz de (sonuçta yazarı Sade ne kadar tahmin edilemez olabilir ki) genel olarak başarılı olduğunu söyleyebileceğim bir eserdir. Okurken dikkatli olursanız Sade’ın etik açıdan erdeme dair nasıl düşünceleri olduğunu da görebilme imkanını bulabilirsiniz. Sadece bir roman değil, felsefi nitelikler de taşıyan güzel bir eser.
Kişilerarası ilişkilerde insanın sahip olduğu onur bir yana bırakıldığında, ortaya çıkan yeni ilke kendi yararını koruma sonuna kadar götürülecek olursa da zorunlu olarak “sadizm”e varılır. Yani insandaki insansal olan tek şey doğaysa, doğrudan doğa nedenselliği insan türünün yapıp etmelerini belirliyorsa, insan olmak cani olmayı da beraberinde doğal olarak taşır. Sade, eserlerinde ahlaksal eylemin belirleyicisi olarak etik değerler değil de, içgüdüler ya da “koşullu buyruklar” eylemin ilkesi yapılırsa ne olacağını anlatmaya çalışmaktadır. Daha önceden, daha doğrusu Sade’ı ilk okumaya başladığım zaman beni epey etkilemişti kendisi. Ve evet diyordum bunlar doğal, doğamızda var ve bizler bugün ikiyüzlülük sergileyerek onları yok saymaya çalışıyoruz. Bugün ise biliyorum ki insan ilişkileri, zihniyetler hepsi zaman içerisinde değişmekte ve farklı anlamlara tabii olmaktadırlar. Bu yüzden dünün getirdiği ahlak ilkesi yarının isteklerine yanıt verir nitelikte olmayabilir. Ve eğer bir doğallık söz konusu olacaksa tek doğallık bu durumun değişkenliğidir.
Ancak bu yine de Sade’ı Yakmamız ya da onu cani birisi olarak görmemize yetmemektedir. Hatta Sade bence yeryüzünde gelmiş geçmiş saygı duyulası insanlardan birisidir (kafayı sıyırmış olmasına rağmen). Çünkü Sade’ın edimleri dönemine ve dönemindeki insanlara bir başkaldırı niteliğindedir. Sade farklıdır ve farklı olduğu için hapis yatmıştır. Bugün bu insanlar “sapkın” olarak nitelendirilip tıbbın 19.yy’da bu tarz “sapkın”lıkları tanımlandırması ile “normal-normal olmayan” arasında bir ayrım yapılmaya gidilmiştir. Bunun yapılma sebebi ise Foucault’un Cinselliğin Kitabın’da belirtildiği gibi tamamen bu anormal olarak nitelendirilen insanların daha kontrol edilebilir bir biçime sokulabilmesi ve bu insanlara daha müdahale edilebilir bir hale getirilebilmesi içindir. Sade sadece farklıydı ve onu anlamak için en ufak çaba sarf etmedik. “Ensest” mi o da ne, “iğrenç”, “ayıp” tüm bu yakıştırmaları bizler yaptık ve böyle gizledik, görmezlikten geldik. Ama o hala burada şu an ekranınızda, benim kitaplığımda ve kimilerinin evlerinde hala yaşamakta. Görmezlikten geldikçe daha da büyüyecek ve o kadar sert olacak çıkışları. Bu yüzden söylemekten, konuşmaktan ve okumaktan asla çekinmeyiniz. Sade’a yaraşır güzel bir kitaptı okumanızı tavsiye ederim.
Ufak not: (Kitabın sonunda Game Of Thrones’taki Kızıl Düğün’ü anımsamadan edemedim:D)
·
1.417 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.