MUHTEŞEM CUMALAR!
Muhteşem bir eser. Muazzam bir bakış. Neden bu kadar kalın olduğunu sorguluyordum, genel olarak 200-300 sayfa bandında basılmış eserlerini düşününce. İki farklı PANORAMA var zaten kitapta. Genel bir bakışla incelersek 1923-1952 yılları arasını kapsayan bir eser karşımıza çıkıyor. Yapılan inkılaplar, bunların hala tehlikede olması ve bunlara düşman olanların pusuda beklemelerine odaklanıldığını görüyoruz; aynı zamanda bu yapılanlara ve yapana yani Ata’ya karşıtlık duyanların durumlarını, bu yapılanların arkasında durulmamasını, duranların sadece sözde durduğu yani bir isme sığındıkları (ne kadar dikkat çekici değil mi?) ve gelinen noktada nelerle karşılaşıldığı üzerinde duruluyor.
Karakterlere geçmeden önce şu bilginin mutlak verilmesi lazım. Yapılan yeniliklerden sonra gelen tepkiler, bu tepkilerin veriliş nedeni, insanların bunların bir inat olarak yapılanlar olduğunu kabul etmeleri, eski döneme döneceklerine olan inançları, geçici bir devlet yönetiminden tekrar Osmanlı formuna dönüleceği yönünde kabullenemedikleri bir durumun mevcudiyeti ve bu yapılan inkılaplarından ziyade daha bunun anlamını bilmeyenlerin de çok olduğunu bilmemiz gerekiyor.
Çok kalın bir kitap. Karışık karakterler var ama temsillerinden de bahsetmek istiyorum: Servet Bey bir bankacı olup, zenginliği, burjuva ve kibri temsil etmektedir. Oldukça iyi şartlarda yaşarlar ama taş kafa, korkak, cahil birisidir. Halil Bey ise mebustur. İnkılap taraftarlarından biri olup aynı zamanda Ata’yı bizzat tanıyan, dürüst bir karakterdir. Buna bir de komik diyebileceğimiz taraftan bakalım. Hacı Emin Efendi karakteri, fes sonrası evinden hiç çıkmayan bir karakterdir. Tabi birkaç kötü yanı daha var da yazmak istemiyorum.
Osman Nuri Bey’den bahsetmek daha güzel. O da vatan aşkı ile yanan, namuslu bir memurdur. Oldukça başarılı ve azimli bir kişi olmasına rağmen şanssızlıklar asla peşini bırakmamaktadır. Önce evi, sonra işiyle yaşadığı durum ve gelinen noktada bir intihar ve dağılan aile. Bu karakter beni üzdü.
Burada toplumsal noktada verilen mesajlar da oldukça mühim diyebiliriz. Çünkü Ata artık ölüm döşeğindedir. Sağlığına önem vermeyenler ve ölümüyle başka sevdaların peşinde koşacak olanlar vardır. En büyük korku olarak da yaptığı her şeyin onunla beraber gidişi korkusudur. Bunu hissettirmiş yazar da. Yine aynı dönemde toplumsal olarak hayranlıkla başlayan ve özentilikle devam eden BATI merakına da damga vurulmuş.
Alınması gereken mesajlar arasına mutlaka şunu da eklemeliyiz. Türk İnkılabı çok zor, çok büyük imtihanlardan geçti. Kendi köşesine çekilip sessizce bekleyenler dahi bunları yok etmek için zamanın gelmesini bekledi. Zaten bu eser o dönemi en iyi yansıtan, dönemin içinden gelmiş birinin bize tuttuğu bir ayna. O döneme dair bilgi edinebileceğimiz sınırlı kaynaklardan biri yani.
Genel olarak yaptığım üzere, bu romandan bir karakter seçecek olsaydım kimi seçerdim sorusunu soruyorum kendime ve Halil Ramiz diyorum. Kendimi ona çok yakın hissettim. Bazı karakterler o kadar sinir bozucu oluyor ki, evire çevire dövmek istediğim karakter de kendi evlatlığına dahi göz koyan sözde “Hacı” Emin Efendi. Gerçekten karşımda olsaydı da saatlerce dövseydim şu herifi diye sayıkladığım bile oldu.
Hepimize iyi okumalar, esenlikler dilerim. Çok iyi bir eser ve gerçekten okumanızı tavsiye ediyorum. Yıllar sonra bile bir mesaj, bir yorum yeter. Kitabı hepinize ulaştırmaya gönüllüyüm. Esen kalın..
·
486 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.