"Değer vaktinde bilinmeli”
Kitap taze bitmişken yorumumu da yazayım.
Bir insana yapılabilecek en büyük kötülüktür ona hak ettiği sevgiyi vermemek ve onu hiçliğe itmek. İnsanın benliğini sarsan yegane (Tek) duygudur hiçlik. Kafka'nın iç dünyasındaki yıkımı her seferinde hissetmek bana kapana kısılmışım ve boğulmamak için çırpınıyormuşum hissini veriyor.Normal bir insanken bir gün uyandığında, kendini bir böceğe dönüşmüş buluyorsun. Hiçbir işe yaramıyorsun, seninle ilgilenen kardeşin oluyor ve bunu yaparken senden iğrenen, odanı temizleyen ve yemeğini veren. Bütün gün odanın içinde gezinip duruyosun üstelik kapın da kilitli oluyor. Ailen senden tiksiniyor, nefret ediyor, önceden senin kazandığın parayla geçinen ev halkı işe gitmek zorunda kalıyor ve bir zamanlar işe yarayan biri olduğunu unutup, sana minnet duyacağı yerde nefretle ölmeni bekliyorlar.Bana daha çok böceğe dönüşen bir insanın fantastik hikayesi gibi değil de, en basit örneğiyle, sağlam bir insanken bir kaza sonucu felç kalmış birinin hikayesini anlatıyor gibi geldi. Herkesin başına her an gelebilecek bir olay ve sonucundaki acı gerçekleri bize farklı bir dille sunuyor Kafka. Ve herkesin aklına bir gerçeği getiriyor yazar, bir gün bizler de bir böceğe dönüşebiliriz, ya da belki de çoktandır bir böcek olduğumuzun farkında değilizdir.5 yıl boyunca çalış çabala, düştüğün zaman sevdiklerin sana sırtını dönsün! Aslında hepimiz bir Gregor Samsa değil miyiz?
Sahi, Siz bu hayatta kaç kişiyi karşılıksız ve koşulsuzca sevebildiniz?
Tokat gibi bir kitap okudum.
Teşekkürler Kafka!
··
1.024 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.