Saatçilik konusundaki mahareti yaşadığı Cenevre kentinden başlayıp Fransa,Almanya gibi daha birçok yerde bilinen bir saatçi ustası Zacharius. Jules Verne' in bilim ile manevi değerleri terazinin iki kefesine koyup kutsallaştırılan bilimin insanın sonunu hazırlayacağına yaptığı atıf hikâyenin temelini oluşturuyor denebilir. Bu ikisi arasındaki çatışmanın ta 1854 yılında yazılan böyle fantastik bir eserle dile getirilmesi Jules Verne'nin bilmediğim bir tarafını görmemi sağladı. Karakterin yaptığı iş ile kendi varoluşunu özdeşleştirmesi sonucu kendi sonunu hazırlamasının trajik hikâyesi... Mecazen değil gerçek anlamda hayatıyla saatin çarkları arasındaki bağ kurmuş, yarattığı her saatin içine ruhunun bir parçasını hapsettiğine inanan ve sonunda bu saatlerin bozulmasıyla kalbinin durduğunu hissedip " zira saatleri kalp atışlarıma göre ayarladım!" diyen bir saat ustası. "Yarattığı" saat maşasından başlayan müthiş eserinden yayılmaya başlayan ünü ile kendini saatlerin ustası, zamanın da yaratıcısı olarak adlandırıyor. Bu maşasıyla,hayatın sırlarına erdiğini düşünüp yaptığı işi Tanrı'nın eserleriyle kıyaslayıp hikâyenin başındaki inançlı insanın kendinden nasıl uzaklaştığını görüyoruz. Yaptığı eylemi bir "üretim" den ziyade "yaratım" olarak adlandırması kendine atfettiği önemi kavramamızı sağlıyor. İnsanın belki de en büyük korkusu olan ölüm ile nasıl baş etmeye çalıştığını görmüş oluyoruz. Bir ölümlü nasıl ölümsüz olana ulaşabilir ? Ölümsüzlüğün yegâne sahibi Tanrı'yla kendini kıyaslamaya başlayarak belki de.
"Zamanı ben düzenlediğime göre zaman da benimle birlikte son bulur!.. Onun (Tanrı'nın) eşiti haline geldim.Tanrı sonsuzluğu yarattıysa, Zacharius Usta da zamanı yarattı." der ve dipsiz bir kibir kuyusuna gömülür. Ölmemek uğruna kendi kızını bile gözden çıkarıp şeytanın eline kendi elleriyle teslim edip “bu senin sahibin ve kocan” diyebilecek bir insana dönüşür sonunda. Her insanın özünde olan ölümsüzlük isteğinin yanlış yönde evrildiğinde nasıl bir insana dönüşebileceğinin bir temsilcisi Zacharius Usta. Kendimizi tek bir gerçekliğe adayıp onu çözdükten sonra , daha doğrusu çözdüğümüzü düşündükten sonra, hayatın sırrına erdiğimize inanıp kendimizi Tanrı ilan etmemiz , kendi sonumuzun acınası bir başlangıcı.
·
89 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.