Bir insan topluma, başından geçen olaylara bu kadar yabancı olup, aynı zamanda kendi iç sesini okurken etrafını dikkatlice tasvir edebilir, yaptıklarını, yapması gerektiğini sorgulayabilir, anlayamıyorum. Kitap'ta Oblomov karakterini anımsadım, tıpkı onun gibi Mersault'ta kendine yapılmak istenen yardımlara kayıtsız kalıyor, insanda saç baş yolduracak şekilde neden böyle davranıyor diye düşündürüyor. Sonuçta bir roman karakteri, karakter ama peki ya biz? Toplumumuza ne kadar yabancıyız veya Yabancı'da bizden izler bulabildik mi? Ben bir şeyler buldum gibi.
Kitabın kesinlikle okunmasını öneririm.
·
163 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.