Bir gün kendinizi evinizden çok uzakta, hiç tanımadığınız bir odada, kelepçelenmiş olarak, bir oyunun içinde bulsanız ne hissederdiniz?
İşte Simonize Rexton, Eylül Belen, ve Dr Gregory ayrı zaman ve yerlerde birbirlerinden habersiz olarak vahşi ve kusursuz bir oyunun içinde bulurlar kendilerini. Bu üç sıradan oyuncu; gizemi çözmek ve kuklacıyla yüzleşmek için müthiş bir gerilimin ortasına atılırlar. Böylece San Franscisco-Türkiye-New York üçgeninde oynanan ve insanoğlunun yazgısını değiştirecek esrarengiz bir oyun başlar.
"Unuttuğunuz bir şeyin acısını ve üzüntüsünü de yaşayamazsınız, değil mi? Unutmak istediğiniz en acı olayı bile kafanızdan silip açtığımızı düşünün."
"Sen elin sahibiysen kuklanın yapacağı herşey sana bağlı olur. Eğer elin sahibi onlardan biri olursa korku ve ızdırap peşini bırakmaz."
Kötülüğün karşısında kazandığınızı sandığınız her zafer, nefretinizi perçinliyor ve nefretinizin arttığı her gün, yenilgiye bir adım daha yaklaşıyorsunuz. Çünkü bu oyunu kazanmanızı sağlayacak şey nefret değil, sevgi! Bu dünyayı kurtaracak şey, sevgi! Ve neyi seviyorsanız onu sevmeye devam edin. Nefret ettiğinizi fark ettiğiniz gün bu oyunu bırakın.
Kahin' den sonra okuduğum ikinci kitabıydı Günay Gafur'un. Olay örgüsü, kurgular, betimlemeler çok iyi ve yerli yerindeydi. Sürükleyicilik ve akıcılık son sayfaya kadar peşimi bırakmadı. 'Kuklacı' nın kim olduğu konusunda vurucu şaşırtmasıyla da bu türü seven sevmeyen herkese tavsiye ederim, çünkü bu türü sevmeyenlere bile sevdirebilecek bir kitap olduğunu düşünüyorum.
Genelde bilimkurgu, polisiye ve psikolojik türde, yabancı yazarlar tercih edildiğini görüyor ve üzülüyordum.
Bizde de bu türü bu kadar iyi yazabilen yazarlar çıktığı için gurur duydum.
Kitabın kapağını kapattıktan sonra; "Umarım hakkını verebilecek şekilde sinemaya aktarılır ve bizler de keyifle izleriz" diye düşünmekten kendimi alamadım.
·
267 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.