Kitabın ilk sayfalarında hissettiklerimle son cümleyi okuduğum andaki hisler birbirinden tamamen bağımsızdı.Bu kitabın beni ağlatacağını hiç düşünmemiştim , öyle ki -hiç huyum olmamasına rağmen -başlarda bırakmayı bile düşünmüştüm.Sanırım beni en çok etkileyen Kamelyalı Kadın’ımızın son mektupları olmuştur.Kendimi Armand yerine koyuyorum da; çaresizliğin , elden bir şey gelmeyişin , gerçekleri bir çırpıda ama çok geç öğrenmenin verdiği hisle nasıl başa çıkıp da hayatıma devam ederdim bilemiyorum.Bunun yanı sıra günümüz aşklarına baktığımızda kimseye böyle yüklü duyguları konduramıyorum.Bir solukta okuyacağınız ve okumanız gereken bir eser..
·
263 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.