İlk okuduğum Ahmet Ümit kitabı. Konusuyla , akıcı anlatımıyla şahane bir eserdi. Betimlemeler fazlaydı ama insanı bunlatmak yerine kitabın içine çekiyordu. Özellikle konusunda çocuk tacizciliğin ön planda tutulması , tacizcidir diyip geçilmemesi onların da ruh hallerinin anlatılmaya çalışmasıyla, farkını ortaya koyuyor.