şu ana kadar okuduğum stefan zweig hikayeleri içerisinde en beğendiğim hikaye....<3....kitapta erkek karakterin kah özlemine şahit oluyoruz kah onun düşüncelerinde kendimizi buluyoruz/kendimizden bir iz görüyoruz...kadın karakterin daha yaşlı ve ilk başta*evliyken birbirlerini tanımaları sizi bir tık ahlak bekçisi moduna sokabilir ama "kimsenin hayatına kimse karışamaz" cümlesini hissettirecek şekilde böyle kişilere had bildiriyor..... çünkü bu kitapta yargılama yok...saygılarımla.....