adını ne koyarsan koy
öfkesini kusmuş
bu gri sokakların
delirmiş aklınla çiğnerken
tüm günahlarını sömürmüş
gecenin kuralsız taşlarını
ardından ne söylersen söyle
çürümüş betonların
ışıksız pencerelerine
anlaşılmaz söylediklerin
en soyluların dilinden de olsa
zaman ne olursa olsun
ruhunda var harabenin
var olmak yıkıntıdan