Kısa bir "Ölürken" yorumu yapıp, okuyacak arkadaşlarımı kitap hakkında bilgilendirmiş olayım. Yorum, kitaptan sürpriz bozan hiçbir açıklama içermiyor.
Joseph ile Celice orta yaşlarda zooloji doktoru olan bir çifttir. Çift, aradan geçen otuz yılın ardından kendileri için önemli olan Bariton Körfezi'ne eskiyi yâd etmek için geri döner. Geçmişi anmak ve yeniden yaşamak isterken bu plaj onların sonu olur ve işlenen cinayetle birlikte kitap geçmişe doğru çifti ve anılarını anlatarak ilerler. Buraya kadar okuduklarınız kitabın arka kapağında da olan açıklamalar. Şimdi gelelim olmayanlara.
Kitapta asıl önemli olan şey ölümün sonrası. Ölümü bir son olarak düşünen insanlığın bilmediği ya da unuttuğu şey, ölümden sonra gelen çürüme ve toprağa karışma. Ölüm ile doğanın ayrılmaz bütün olduğunu her sayfada hissettiriyor Crace. Ve insan hayatının kaçınılmaz sonu olan ölüm varsa, her ne olursa olsun ne yaşanırsa yaşansın geriye kalan tek şeyin doğa olduğunu okutuyor bize. Kötünün tüm izinin doğadan silindiğini, canlıların her birinin doğanın dengesinin bir parçası olduğunu kanıtlıyor yazdıkları ile.
Trajik bir cinayetten yola çıkarak, herkes açısından ele alıyor ölümü. Joseph ve Celice ile başlayan günün gerisine giderek bir döngü kuruyor yazar ve bu döngüde böceklerden rüzgara, çimenlerden kumlara kadar her detayın insan bedenindeki yerini sanki dillendiriyor. Ölümden beslenen canlıları, ekolojinin ölüme katkısını hiçbir yerde okumadığım kadar iyi açıklıyor. Çürüme ve dirilmenin anlamdaşlığını, sadece ruhun ölüp bedenin yeni bir biçim kazandığını idrak ettiriyor okura. "Being Dead" anlamını tamamen veriyor metinde Crace. Farklı ve ilgi çekici bir kitap arayanlara tavsiye ediyorum.
·
668 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.