Şule Gürbüz'ün okuduğum ilk eseri, belli ki son olmayacak.
Kitabın ana fikri, ne anlattığı, odaklandığı meseleler açıkçası pek umrumda olmadı. Bıraktığı edebi tat tüm bunlardan daha önemliydi. Sıradan bir hayatın bunaltıcılığını hissetmeden, böyle bir hayatı yaşamış olmaktan korkmadan da geçemedim elbette.
Ne anlattığından, ne anlatmak istediğinden ziyade bizimle ilgili şeyler söyleyip durdu yazar. Yani nerdeyse her sayfadan altını çizecek, üzerine düşünecek, kendinizi mukayese edecek bir şeyler illaki buluyorsunuz.
(Üzerine düşünmek beni yavaşlattığından ağır ağır okusam da aslında akıcı olmayan bir kitap değil.)
·
229 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.