Peyami Safa Türk Edebiyatının derinliklerinde gezen, kalemi ve dili bir sihirbaz edasında yazan güçlü bir yazar. Peyami Safa lise yıllarımda adını ezber ettiğim fakat kitaplarına hiç merak sarmadığım biriydi. Dokuzuncu hariciye koğuşu eserini okuduğumda, daha önce kitaplarıyla tanışmadığım için ufak bir pişmanlık yaşadım. Türkçeyi tek kelimeyle mükemmel kullanıyor. Bizim ana dilimizi asla bozmadan, osmanlıda kullanılan derin anlamlı o zarif kelimelere kitabında bolca yer veriyor. Osmanlı Türkçesine aşina olmamla birlikte, bu kitapta sayfaların altında bulunan dipnot kelime anlamlarından fazlasıyla istifade ettim. Bir romandan, bir hikayeden daha fazlası.. kesinlikle daha fazlası çünkü kelime dağarcığıma en az 40 yeni kelime ekledi.. Kelimeden, dilden, anlatımdan ziyade okuduğum hikaye çok manidardı.. Bir hastanın tüm psikolojisini en derinlerde hissederek yazmış. Okumaya başladığınız andan itibaren kendinizi baş karakterin yerine koyuyorsunuz. Her zaman dediğim gibi kitap okumanın benim için en önemli yanı, beni bu dünyadan alıp başka bir dünyaya götürmesidir. Kitapta bulunan cam kenarındaki koltukta otururken dinlenirim,kendimi dinlenirim. Bu dünyanın somutluğundan sıyrılarak, kitabın soyutluğuna teslim ederim kendimi.. Dokuzuncu Hariciye Koğuşunda bunu iliklerimde hissetim. Çünkü olayların geçtiği ortamlar öyle gerçek tasvir edilmiş ki, camdan içeriye sızan güneşle birlikte görülen tozlar bile gözümün önünde.. bi kitapta daha kaybolduğum için mutluyum.. Bu dünyadan, biraz olsun uzaklaşmak, dinlenmek isteyenler için tavsiyemdir.. Kitapla Kalın
·
53 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.