Uzun zaman sonra iki günde okuyabildiğim bir kitap oldu. Buradan çok sade bir dili olduğu anlaşılıyor. Özgün bir konusu var ve yazar olabildiğince iyi işlemiş fakat benim sıkıntım bana yeterince duygu hissettirmemesi. Daha duygu yüklü bir kitap bekliyordum ama öyle olmadı. Bu da beni hayal kırıklığına uğrattı maalesef. İnsanın son gününde yaşadığı pişmanlıkları, keşkeler, ölmeyi reddetmesi, son ana kadar hayata tutunmaya çalışması gibi konular mesela. Yazar bunları sadece yüzeysel işlemiş derinlere girseydi kesin daha güzel olurdu.
Rfus karakterini çok sevdim tam arkadaş olup iyi vakit geçirecek biriydi kitaba renk getirdi diyebilirim.
Mateo ise tip esintisi verdi bana. Klasik asosyal bir tip. Kiap bir sürü farklı kişinin bakış açısı ile yazılmış. Bu yönünü sevdim diğer karakterlerin ne düşündüğünü anlamak için gerekliydi zaten.
Genel olarak ortalama bulduğun potansiyelinin harcandığını düşündüğüm bir kitap oldu.
·
62 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.