Hüseyin Rahmi Gürpınar Servet-i Fünun döneminde yaşamış bir sanatçıdır. Ahmet Mithat'ın sanat halk için geleneğini devam ettirmiştir. Fakat bunu ondan farklı olarak eserlerinin içine sızdırmış, İstanbul yaşamını, halkın özel inanışlarını, kadın-erkek ilişkilerini inceden inceden kahramanlarını da kullanarak ve eleştiriye önem vererek aktarmıştır. Dili zamanına göre sadedir bu yüzden kendisini okurken sıkılmıyorsunuz. Efsuncu Baba kendisinin okuduğum ikinci eseri bir de Kuyrukluyıldız Altında Bir İzdivaç'ı okumuştum. İkisinde de ortak olarak gördüğüm ve söyleyebileceğim şey bize halkın o anki durumunu, düşünce tarzını karakterleri kullanarak çok çok iyi aktardığıdır. Ahmet Mithat geleneğini devam ettirmesine rağmen bunu ondan şu şekilde farklı yapıyor;Ahmet Mithat eserlerinde bir parantez açarak onu uzun uzun açıklardı oysa Hüseyin Rahmi bunu karaktere sindiriyor ve siz okurken merak ediyorsunuz, yanlışları görüyorsunuz, neyin yanlış olduğunu size eserinin içinde hissettiriyor. Kendisini okurken hiç sıkılmıyorum kitap elinizde çabucak bitiveriyor. Efsuncu Baba'nın konusuna gelirsek Efsuncu Baba büyüyle,tılsımla,hurafelerle kafayı bozmuş, halkın parmakla gösterip aklı yerinde değildir dediği, her şeyi zamanına göre planlayan, define arayan,yıldıznamelerin sırrını çözmeye çalışan ve bu uğurda da peşine birilerini takarak hikayesini sürdüren bir karakter. Ve bu karakter bizim hayatımızın çok çok içinde. Kendi yaşamımızda da gördüğümüz kişilerden. Hüseyin Rahmi'de sevdiğim şeylerden biri karakterlerini hayatın içinden seçip gülmeceyle bize buradaki yanlışları tek tek gösteriyor olması. Keyifli ve tek oturuşta bitirilecek bir kitap arıyorsanız şans vermenizi öneririm.
·
51 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.