Şimdi bitirdim kitabı. Boğazımda bir yumru, kalbimde ince bir sızı, zihnimde tarifi imkansız düşünceler...
Ne yazsam ne söylesem eksik kalır gibi. Hani bazı şiirler vardır okursunuz, dinlersiniz ya da ama birisi size şiirin ne anlattığını sorsa anlatamazsınız ya aynen öyle bir kitaptı. Ta en derinden hissettiğim ama kelimelerle ifade edemeyeceğim bir eserdi. Altını çizdiğim, hatta çizmelere doyamadığım yerleri buraya alıp da yer işgali yapmayacağım tabi ki. Sadece belli şeylerden bahsedeceğim.
Her bir başlıkta "Nasıl olur da bir insan böyle basit cümlelerle böylesine derin ifadeler kullanabilir?!" demekten kendimi alamadım. Gerçekten Güray Süngü'nün kelime oyunları, ters terkipleri öylesine güzel ki kendisine, kalemine hayran olmamak elde değil. Yer yer beni yazarlık kariyerime daha başlamadan son verme raddesine getirse de her zaman iyi duygular besliyorum eserlerine karşı.
Şunu da belirtmekte fayda var. Şayet daha önce Güray Süngü okumadıysanız okumaya başlayacağınız ilk kitabı bu olmamalı. Çünkü Güray Süngü dili, üslubu diye bir gerçek var. Bu üsluba herhangi bir romanıyla yahut bir öykü kitabıyla alışmak çok daha kolay. Mesela ilk başlayanlar için Az Kalan Gölge'yi önerdiğimde hiç kötü bir geri dönüş almadım ben. Ama ilk bunu okuyan birisinden "dili farklıydı" yorumu geldi. Bu sebeple okumak isteyenlere kesinlikle tavsiyemdir ancak ilk tavsiyem değildir. Bunu göz önünde bulundurarak okumaya başlarsanız yazarı pişman olmaz ve çirkin yorumlarda bulunmazsınız.
·
142 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.