Her şey bilinir, Her şey geçicidir.1000Kitap
Yüzyıllık yalnızlık "en uzun sürede okuduğum roman" sıfatıyla kitaplıktaki yerini alırken bu inceleme de en kısa sürede yazdığım inceleme olarak binkitaptaki yerini alacak.
Öncelikle incelemenin başlığı ile başlayalım. "Her şey bilinir" Buendia'ların son Aureliano'sunun sürekli söylediği söz iken "Her şey geçicidir" benim bu kitaptan yegane çıkarabildiğim alt metin. Yüzyıllık yalnızlık denilince oradaki "yüzyıl"ı edebiyattaki mübalağa sanatı sanmıştım, belki de, bir çoğumuz gibi. Ama kitap gerçekten de bir yüzyılı anlatıyor. 6 nesil boyunca taşıdıkları lanet ve aynı isimlerle bir aileyi anlatıyor yüzyıl boyunca. Tek bir ana kahramanı ele alan kitapları okumaya alışkın okuyucuyu ana kahramanın olmadığı bir kitap bekliyor. Büyülü Gerçekçilik akımı kullanılmış o nedenle bu akıma alışkın değilseniz okumak hayli zorluyor. Tabi anlatım biçiminden önce hem İspanyolca isimlere olan yabancılığımız hem de birçok karakterin isminin aynı olması nedeniyle bir okuma güçlüğüyle karşılaşıyoruz. "Uykusuzluk Salgını" civarlarında bu isim problemini çözmeye başlıyorsunuz. Bundan sonra sizi az önce değindiğim anlatım biçimine adapte olma süreci karşılıyor. Ki ben buna kitap bitene kadar alışamadım.
Tüm zorluklara rağmen bu kitabı bitirdiyseniz kendinizi tebrik edebilirsiniz. Ensest ilişkilerle ve masallarda bile geçmeyecek absürtlüklerle dolu olayları olan ama asla bir konu ya da ana tema bulunmayan bir kitap bu. Kitabın ilk bölümünden son bölümüne kadar yaşayan tek bir kahraman var: Pilar Ternera. Diğer karakterlerin onca maceranın ardından bir bir ölümünü buz gibi bir soğuklukla anlatmış yazar. "Her şey geçicidir" alt metnini de bu sayede çıkarabildim.
Belki de benim için uygun bir vakit değildi bu kitabı şu an okumak. Bana ne keyif verdi ne de bir şey kattı. Bir kitabı okumak için geçerli iki nedenimi de boşa çıkardı. Yine de Marquez'le de büyülü gerçekçilik akımıyla da uzun bir süre görüşmemek dileğiyle...
·
114 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.