Bolşevik Devrimi’nden sonra Kırgızistan’ın Kurkureu köyünde gerçekleşen, ataerkil geleneklere bir başkaldırı, Düyşen Öğretmen ve öğrencisi Altınay’ın yaşadıkları, ya da yaşayamadıkları.
Düyşen Öğretmen, savaşta edindiği kıt eğitim bilgileriyle köyüne dönüp, bu güne kadar neredeyse soyunda dahi okuma yazma bilenin bulunmadığı çocukları, bu talihsiz yazgıdan kurtarmak için destansı bir mücadele veriyor.
Kendisinin ve gelecek kuşakların kaderini değiştirmek için, köydeki tüm cehalete ve köylülerden zerre kadar destek görmemesine rağmen, derme çatma, ahırdan bozma bir yeri okul haline getirip, -her ne kadar bu işten çok anlamasa da- ilk öğretmeni oluyor.
Yaklaşık bir saatte okunabilecek akıcı ve duygusal bir hikaye. En çok etkilendiğim bölümün bir kısmı ise şöyle;
“Kuma! Bu sözcükten tiksiniyorum.
Hangi karanlık çağda, kim düşünmüştü bu iğrenç sözü? Ruhuyla, gövdesiyle köle olan ikinci kadının durumundan daha aşağılık ne olabilirdi?” (Sayfa 58)
·
107 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.