Kendinden Gurur Duymak...
.
Nice kaynaklardan, kendinden gurur duymanın iyi bir nitelik olmadığını işitiyorum. Belki öyledir. Ama o duygu, ihtiyaç duyduğumuz diğer birçok duygunun embriyosudur.
.
3 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Birlikte okunabilecek bir alıntılar/ım aynı kitaptan:
#157034987
#190427830
.
“Kendimden gurur duymuyorum.” İfadesi dikkate alınması ve üzerinde durulup tersine çevrilmesi gereken bir ifadedir. Bunun da tersi “kendinden gurur duymaktır.” Ama tabii bunun aşırıya kaçan hâli var ve bu hâle de kibir diyoruz. Kibre kaçmadığı müddetçe de kendinden gurur duymak güzel bir duygudur ve yazarın söylediği gibi diğer birçok duygunun embriyosudur.
Diye düşündüm, düşünüyorum.
(Allah’a) Hamd ve şükür eşliğinde gurur duymak, gurur duymanın kibre kaçmasını ve iyi hareketin önünün tıkanmasını engeller diye düşünüyorum.
Bir de gurur duymanın zamanı vardır. Mesela bir üniversite talebesi her yazılı sınav sonunda gurur duymak yerine bu gurur duymalarını her sene sonuna (hatta belki de mezuniyetine) saklasa sanki daha iyi olur. Zira gurur duygusunun kibre kayma tehlikesi olduğu için bunu sık sık değil belli zamanlarda (işin finalinde) yapmak koruyucu olur bizim için... 🤔 Diye düşündüm.