Öncelikle cok guzel bir psikolojik çözümle romani oldugundan bahsetmek istiyorum. Turk insaninin uzak bir memlekette yasadigi yabancilasma, saglanan butun imkanlara ve gosterilen iyi niyete ragmen kendini oraya ait hissedememesinin verdigi mutsuzluk, buyuk acilar yasamis insanlarin hayatlarinin ilerleyen zamanlarinda bu acinin nasil tesir ettigi, ayni kaderi yasayanlarin birbirini gozunden anlamasi ve bunun getirdigi doğal yakinlik.
Zulfu Livaneli'nin kitabi 25 yil ve 4 yil sonra gelen tekrar gozden gecirme istegiyle toplamda 29 yilda tamamlamis olmasi bende daha okumaya baslamadan kitaba karsi merak uyandirdi.
Basroldeki karakterin kendine yarattigi dunya, o dunyayi hicbir seyin bozmasina izin vermek istememesi, yasadigi derin acinin onda biraktigi izler ve yasli adamla yaptigi konusmalardaki çıkarımları, gelgitleri, vicdan ve acimasizlik, intikam duygulari arasinda kendi icindeki muhakemeleri kitapta beni kendine ceken detaylar oldu.
Ölümün hem cok kolay hem de cok zor olmasi. Icinde duydugun acı, düşmanına dönüşmeye yetebilir mi?
·
562 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.