kitabı okurken binbir soru ve cevapla karşılaştım. doğrusu bunu daha önceleri okusaydım ne yaşardım ne anlardım bilemem, ama bugün akranı olduğum bazı duygularla yaşamaya daha körleştim.
empatinin bu denli güçlü olması, bir sayfadan sonra
sokaklar, soluduğum hava, olduğum umutlarım, çocuklar daha doğrusu yaşamak... bir garipleştim, her şey ilkmiş gibi, "yeniden yenidenmişim gibi"...
lakin körlerin içindeyim, ve görmek ölüm kokuyor...