“bu kitap, güzele övgü, güzelin uğruna bir söylev, güzelin kimliğine ve niteliklerine yönelme eğilimiyle gelmiş bir edebi manifestodur.”
Bu benim 
Fihrist Kitap ‘dan okuduğum ilk kitap. İtiraf etmem gerekirse Botticelli’nin Venüs’ün denizden doğarak kıyıya çıkan Venüs’ün Doğuşu tablosunu kapağına taşıdığı için almıştım. Güzellik üzerine övgü günlük hayatta hepimizin karşılaştığı bir durum değil midir zaten, maharet Erasmus gibi Deliliği övebilmekte demiş de olabilirim. Ama yok öyle değilmiş işin özü. Ömer Alkan romantizmin klişe haline gelmiş sözlerini kullanmıyor bu kitapta. Onun sözleri Roma’nın ünlü Trevi Çeşmesi önüne gelip içindekileri haykıran bir filozof gibi. Muhatabı sevgili bu sözleri ciddiye almasa bile o bu sözlerle sağalıyor, coşuyor, dinginleşiyor, ölüyor ve kendini buluyor. O söylüyor ve sesi bende müziğe dönüşüyor. Bach’ın VI. Minuetto’su ve ardından Corelli’nin I. Largo’su ve bitiş Bach/Marcello II. Adagio…
“İstemiyor musun…
-
diğer yöne dönüyorum
adımlar atıyorum
adımlar sürüyorum acıyarak kendime
acıtarak kendimi ve yazarak içimdeki yüce meclise
ah o benin binbir çeşidinden oluşan çok sesli meclise”
Bu kısa ve lirik metnin iç sayfalarında da Louis Hingre ve Alfons Mucha’nın çizimleri kullanılmış. Özenli bir çalışma sonucu ortaya çıktığı öyle belli ki, emeği geçenleri tebrik etmek istiyorum.
Fihrist Kitap ‘dan okuduğum ilk kitap. İtiraf etmem gerekirse Botticelli’nin Venüs’ün denizden doğarak kıyıya çıkan Venüs’ün Doğuşu tablosunu kapağına taşıdığı için almıştım. Güzellik üzerine övgü günlük hayatta hepimizin karşılaştığı bir durum değil midir zaten, maharet Erasmus gibi Deliliği övebilmekte demiş de olabilirim. Ama yok öyle değilmiş işin özü. Ömer Alkan romantizmin klişe haline gelmiş sözlerini kullanmıyor bu kitapta. Onun sözleri Roma’nın ünlü Trevi Çeşmesi önüne gelip içindekileri haykıran bir filozof gibi. Muhatabı sevgili bu sözleri ciddiye almasa bile o bu sözlerle sağalıyor, coşuyor, dinginleşiyor, ölüyor ve kendini buluyor. O söylüyor ve sesi bende müziğe dönüşüyor. Bach’ın VI. Minuetto’su ve ardından Corelli’nin I. Largo’su ve bitiş Bach/Marcello II. Adagio…
“İstemiyor musun…
-
diğer yöne dönüyorum
adımlar atıyorum
adımlar sürüyorum acıyarak kendime
acıtarak kendimi ve yazarak içimdeki yüce meclise
ah o benin binbir çeşidinden oluşan çok sesli meclise”
Bu kısa ve lirik metnin iç sayfalarında da Louis Hingre ve Alfons Mucha’nın çizimleri kullanılmış. Özenli bir çalışma sonucu ortaya çıktığı öyle belli ki, emeği geçenleri tebrik etmek istiyorum.
·
226 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.