Ahhhh İvan İlyiç...Edebiyat
İnsan Neyle Yaşar ile sevmiştim zaten İvan İlyiç in Ölümü ile daha da çok sevdim seni Tolstoy...
Okumadan önce 85 sayfalık kısacık bir eserin beni bu kadar etkileyebileceği aklıma gelmezdi.
Eser, hasta yatağında ölümü beklediği sırada olması gerektiği gibi yaşamaya çalışırken aslında mutsuz bir yaşam sürdüğünü fark eden bir adamın iç hesaplaşması.
Konusuna gelirsek baş karakterimiz olan İvan İlyiç'in henüz 45 yaşındayken ölümcül fakat tam olarak ne olduğu teşhis edilemeyen bir hastalığa yakalanması ve öleceğini anlamasıyla beraber çocukluğunu, gençliğini, evliliğini kısacası tüm hayatını gözden geçirmesini konu alan, aynı zamanda okuyucuya kendi hayatını sorgulatan, ölüm gerçeğini tokat gibi yüzümüze vuran bir kitap...
Okurken sizleri derin düşüncelere daldıracak kısacık ama dopdolu bir eser...
-Spoiler-
İvan İlyiç in karısı, kızı ve oğlu sizden nefret ettim. Zavallı adamın son günlerinde sizden görmek istediği sevgi ve ilgiyi ondan esirgediniz. Hiçbir şey olmamış gibi eğlenceli hayatınıza devam ettiniz bir de zavallı adamın hastalığıyla hayatınızı yaşamanıza engel olduğunu bile düşündünüz. (Allah ailenin de hayırlısını nasip etsin)
Ya sen koca yürekli Gerasim... İvan İlyiç in son günlerinde onun hep yanındaydın.Ailesinin ondan esirgediği sevgi ve ilgiyi İvan dan esirgemedin. O sıcacık kalbinle hepimizin içini ısıttın, iyi insanların her zaman olabileceğine olan umutlarımızı yeşerttin. (Gerasim gibi insanlar hep olsun hayatımızda.)
İvan İlyiç'in Ölümü sade ve akıcı anlatımıyla Rus edebiyatının en güzel eserlerinden biri olabilir. Okumayı düşünenlere şiddetle tavsiye ederim, okuyacak olanlara şimdiden iyi okumalar dilerim.
İncelememi sonuna kadar okuyacak olan herkese teşekkürler.İyi akşamlar.
·
84 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.