Güneşi Uyandıralım 
José Mauro de Vasconcelos Şeker portakalının küçük kahramanı Zeze bu sefer ergenlik dönemindedir; sinirlidir, huysuzdur. Bu kitapta Zeze varlıklı aynı zamanda kuralcı bir aileye evlatlık olarak geliyor. Muhteşem hayal dünyası ile Zeze yine aynı Zeze; yalnız, sevgiye aç ve haylaz. Bu yalnızlık ve sevgisizlikle yeni arkadaşlıklar ediniyor. Öğretmeni Fayolle, yüreğine yerleştirdiği ona cesaret veren kurbağası Adam, bakıcısı Dada. Bir de aşık olmuş ama aşkı yarım kalmış Zeze’yi görüyoruz.
“Ama yüreğimden çıkmak için benden izin istemedin ki.”
“Derler ki insan yüreği acımazmış, ama benimki acıyordu.”
“İnsanları çok sevmiyorum, sevince ölmelerinden korkuyorum.”
“Dünyanın en yüz kızartıcı şeyiydi, fakat aşk, yüreğime altı yüz metrelik atışlar yapıyordu.”
“Doğrusu şu ki, hayat zalim. İstese bazı anları hiç yaşatmayabilir.”
“Zaman diye bir şey yoktur, geçen biziz.”
·
99 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.