İlk yüz sayfasını okurken çok heyecanlıydım, bununla birlikte kitabı elimden düşürmemek için fazladan uğraş gösteriyordum fakat yüzü geçtiğimde, sanırım kitap hakkında konuştuğu bölümden başlıyor, içimi belirsiz bir his kapladı. Sanıyorum ki yaşımdan ve kültür eksikliğimden dolayı, evet böyle tanımlıyorum çünkü hesabımdan da anlayacağınız gibi "gerçekten" kitap okumaya yeni başladım, ağır geldi ve geçiştirerek okumak zorunda kaldım.
Kitaba gelince, Cemil Meriç... Düşüncelerini beğeniyorum, özellikle sağ-sol kavgaları hakkındaki tüm görüşleri sanki benim kalemimden çıkmış gibiydi. Kitabı okurken resmen elimden kalemi düşüremedim, her sayfada en az bir cümleyi çizdim.
Kişiliği bakımından Cemil Meriç'e çok ısındım. Bazı noktalarda düşüncelerine katılmadığım oldu, bazı noktalarda bir konudaki düşüncelerine bu kadar güvendiği için hayret ettiğim oldu fakat samimiyetine inandığım yazarlar arasında girdi.
Özellikle daha hayatının baharındayken gözlerini kaybetmesi beni derinden yaraladı.
Dün yaptığım bir bağıştan söz etmek istiyorum. Cemil Meriç'in kaybından sonra göz meselesine çok takıldım çünkü ailemde ameliyat olup iyileşmiş bireyler de var. Düşünüyorum da, ya iyileşemeselerdi? Bu yüzden sayın Cemil Meriç adına Yeryüzü Doktorları tarafından başlatılan "Göz Hakkı" isimli bağış kampanyasına destekte bulundum. Belki siz de benim gibi düşünürsünüz diye buraya link bırakıyorum, umarım birilerine umut olur, yüzlerindeki tebessümün sebebi oluruz.
yyd.org.tr/tr/projeler/kat...
·
62 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.