Klasik Alper Canigüz eseri. En çok da nerde ne yapacağı belli değil bu adamın! En çok da bu keyiflendoriyor bence okuru. Alper Canigüzle Oğullar ve Rencide Ruhlar ile başladım. Daha sonra Kan ve Gül.. Ardından Tatlı Rüyalar... Birşey var bu adamın kaleminde okuyucuyu bağlayan. Eminim ki yaşasaydı Tolstoy, Shakespeare veya herhangi bir yazar döneminde, bilmezdik Tolstoy'un Shakespeare'in adını! Ee yazarı babamın oğlu gibi övdüğüme göre kitaba dönelim biraz. Daha ilk sayfada bir çırpıda okuyacağım belliydi kitabı. Her karakter bu kadar mı özgün bu kadar mı havalı olur. Konusu zaten ayrı bir özgünlük.. Yeni sözcük ürettim bu kitap için, tek kelimeyle.. "apayrılık"