Ayaklarımı yere vura vura ağlamak istediğim bir kitap. "Stargardt" hastalığı olan on yaşında bir kızın körlüğe - karanlığa gidişini okuyoruz. Aynı zamanda yazarda da aynı hastalık var, yani bir nevi kendini yazmış diyebiliriz ve bu olayı daha da trajikleştiriyor. Benim gibi nerede acı , hüzün ve ağlamak varsa hiç esirgemeden gözyaşlarını akıtan biri için çok daha etkileyiciydi. Bir solukta bitti. Ama unutamayacağımdan eminim.