Bir ses yankılandı: "Hakkınızı helal ediyor musunuz?"
"Helal olsun!" diye haykırdı herkes.
Annem artık yoktu...
Hepimizin en güzel, en kıymetli parçasını söküp almıştı hayat.
Derya'ya ve Türkan ablama baktım.
Onlar vardı. Kardeşlerim. O yangın üçümüzü de yakıyordu. Beni o anda bir tek onlar anlıyordu.
"Annemi son kez göremedim," dedi Derya.
"Annemi çok üzdüm" dedi Türkan ablam.
Biz annemize ağlarken babam en iyi arkadaşını, sırdaşını, sevgilisini kaybetmişti...
Annem gitti..
Kitabın hemen her sayfasını gözlerim yaşlı okudum.Insan nereden yaralanırsa ayni acıyı yaşayanı daha iyi anlıyor. Özellikle yukarıdaki alıntıda çok ağladım. Küçüklüğümden beri kızkardeşim olsa keske diye hep geçirmişimdir içimden evimin tek kızı olarak büyüdüm.
Hakkınızı helal ediyor musunuz? Cümlesi o kadar ağır geliyor ki, insan sevdiğini mezara koymadan, dünya o an duruyor sanki. Babamı, canımı ben her gün mezara koyuyorum bir türlü gitmiyor gözümden. Kızkardeşim zaten yoktu annemde yogun bakımda hepten yapayalnızdım babamı toprağa bırakırken. Yuva kurdum bende anne oldum ama anne babam ben üzülmeyim diye hep çabaladılar ama hayat o gün beni çok üzdü hemde en sevdiklerimle.. Toparlanması o kadar zor ki ne ben anlatabilirim ne çevremdekiler bunu anlayabilir.. Şükür bugünüme annem yanımda..
Türkan, Dönüş ve Derya yaşadıkları sıkıntılarından dolayı üzülselerde yanyana duran üç kız kardeş sayfaların arasında kendinizle ilgili bi yer mutlaka okuyacaksınız. Gayet güzel akıcı bir kitap. Tavsiyedir kesinlikle okuyun..
İclal Aydın
İclal Aydın
·
75 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.