Holden . Dört defa okuldan atılmış sadece İngilizce dersinde başarı gösteren bir ergen. Duyguları değişken , düşünceleri eleştirel. Ölmüş kardeşine duyduğu acıyı atlatamamış , kız kardeşine ise son derece sevgi dolu , kibar ve düşkün .
Ben Holden’ı sevdim . Yaşamak için susturduğumuz içimizdeki saldırgan çocuk o . Hangimiz düzen içinde kaybolmuyoruz? Sonu görünmeyen kuyruklarda güya keyif almak için uzun uzun beklemiyoruz ? Hangimiz otoritenin karşısında tıpki Holden’ın öğretmeninin yaptığı gibi gülmek ya da rol yapmak zorunda kalmıyoruz ? Zenginliğin çok olduğu yerde hırsızlık da çoktur diyor Holden . Var mı itirazı olan ? Holden’ın okulunda müdür ailelerin geldiği gün yahni pişirtiyor . Mış gibi yapıyor yani . Bizler de kimi zaman mış gibi yapmıyor muyuz ? Mesela bizim olmayanı 24 ayımızı vererek sırf bende de var demek için almıyor muyuz ? Bedenimizi , canımızı korumak için diken üstünde uyumuyor muyuz ? Etrafının ölülerle çevrili olduğu bir mezarı şatafatlı çiçeklerle süslemiyor muyuz ? İçimizin ayrı dışımızın farklı olduğu durumlarımız yok mu?
İşte Holden tüm bu sorularla boğuşan ,boşlukta , arayışta bir çocuk . Bizler de boğuşuyoruz onun gibi . Kimimiz bu boşluğu çocuklarıyla dolduruyor , kimimiz yetiştirdiğimiz çiçeklerimizle , kimimiz kitaplarıyla , kimimiz inancıyla , kimimiz ise bambaşka şeylerle . Ne mutlu tutunacak bir dal bulabilene .Ne mutlu Holden’ı tanıyıp onu anlayabilene .
-Jerome_David_Salinger608.jpg){kind=small}
··
50 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.