İngiliz aristokrasisinin asil hanımefendilerinden Lady L.’nin sekseninci doğum günü nedeniyle düzenlenen kutlamadayız. Yine kendisi gibi itibarlı çocukları ve torunları arasında, yılların ışığını alıp götüremediği güzelliği ile parlıyor. Onun aristokratlara özgü nihilist tavırlarının ardında bizim gördüğümüzden çok başka bir hikâye yatıyor oysa. Sırlarla inşa edilmiş, hırs ve tutkuyla bezenmiş büyük bir aşk ve ekstremist bir ruh. Paris’in kenar mahallelerinden birinde anarşist bir babanın söylemleriyle büyümek onun “insanlık” kavramının içini doldurmaya yetmemişti ama yakışıklı devrimci Armand’ın kara gözleri için her şeyden vazgeçebilirdi.
“Ah! Görmem şart mıydı sizi,
Beğenip sevmem mi gerekirdi,
Ki açayım size yüreğimi,
Ki gururla susup dinleyesiniz beni.
Sevmeli miydim ben sizi
Ki umutsuz, çaresiz bırakasınız,
Tapmalı, ilahlaştırmalı mıydım ki,
Öldüresiniz beni, katlimi buyurasınız!”
Özgürlük, Eşitlik ve Kardeşlik için sonuna kadar gitmeli diyen bir zihnin ya da ister fiziksel isterse kalple ilgili bir duygunun ekstemizmi olsun, tutku sonunda dünyayı cangıla çevirir. İhtirasa ihanet ve yalanların karışması ise an meselesidir. O büyük sır ortaya çıktığında uzun süre aklınızdan silinmeyecek bir sahne kalır geriye…
Romain Gary’nin 1957 yılında İngilizce olarak yazdığı romanda 1944-1961 yılları arasında evli kaldığı ilk eşi Lesley Blanch’ı ilham aldığı söylenir. Ben de biraz Lesley Blanch’ı araştırdığımda onun özgür ruhlu, tutkulu ve doğu kültürüne hayran bir yazar olduğunu gördüm. Evinin duvarlarını Türk halıları ile donatan Lesley Blanch’ın kitaptaki Lady L. karakteri ile örtüşen birçok tarafı var.
Çevirmenliğini Alev Er’in yaptığı Lady L. hem kurgusu, hem de muazzam çevirisi ile sevdiğim kitaplar arasında yerini aldı. Romanin Gary beni yine şaşırtmadı ️
·
380 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.