Dönüşümİnsan ve Duygular
"Gregor Samsa, bir sabah huzursuz edici rüyalarından uyandığında, kendini yatağında kocaman bir böceğe dönüşmüş olarak buldu."
Sanırım hepimiz bir gün böceğiz. İnsanların işlerini görmemeye artık onlara fayda vermek yerine zahmet vermeye başladığımız bir anda artık hor görülmeye değersizleşmeye başlıyoruz. Ezilmesi gereken bir böcek konumuna düşüyoruz.
Tüm amacı ailesini rahat ettirmek, onları refaha ulaştırmak olan Gregor, kendi elinde olmayan bir hadise neticesinde bir böceğe dönüşünce bence hiç haketmediği bir muamele görmeye başlıyor. Duygusuzmuş, etrafında olup biteni kavrayamıyormuş gibi davranıyorlar kendisine.
O Kardeşinin güzel bir geleceği olması için hayaller kurarken, dönüşüm geçirince ve artık kendisine ihtiyaç kalmayınca, ondan kurtulma planları içine giriyor nankör karakterimiz Grege.Tamam hakkını yemiyim başlarda gayet iyiydi. İlerleyen zamanlarda duruma biraz alışınca daha iyi olur diye düşünüyordum fakat ona artık ihtiyaç kalmayınca böcek muamelesi görmeye başlıyor Gregor. "zaten böcek" demiyelim çünkü böcek bedenine hapsolmuş bir insan. Ailesi bunu her ne kedar farketmese bile onun da duyguları var.
Belki iyi davranılsa, ondan bu denli tiksinilmese kitabın sonu böyle olmazdı. belki Gregor odasına hapsedilmese, biraz dışarı çıktı diye ondan kurtulmak gerektiği düşüncesine girilmese, herşey çok daha farklı olabilirdi.
Gregor hayatına hapsolmuş biri.iş ve aile arasında dönüp duruyor.çoğumuz gibi oda makineleşmiş. Bu durumdan sapınca yani artık iş görmemeye başlayınca uçup gidiyor tüm saygınlığı. Bir nevi özgürleşiyor ama bu özgürlük onu haketmediği bir sona götürüyor.
Acaba etrafımızda insan olmasına rağmen böcekmiş gibi davranılan kaç insan vardır. Böceğe dönüşmemiş olsa bile öyle muamele gören insanlar, her şeyin farkında olup ellerinden bir şey gelmeyen insanlar... Allah hepsine sabır versin ve bizi de o duruma düşmekten korusun .
·
42 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.