Boğazımda bir yumru , gözlerimde tıpkı Seher gibi yanma. Ağlayamamanın sızısı hemde çok isterken.
Elime kocaman bir kalem vermişler yaz sende der gibi.
Ah Nermin Yıldırım sen nasıl bir yazarsın , bu kelimeler , bu akış , bu anlatım …
Dolu dolu , içinde her şeyi barındıran tıka basa Evler inşa etmişsin bize Nermin Yıldırım.
Dünyanın keşmekeşinde insanı üç günlük dinginliğe kavuşturan bu kitap yazarın bilgi birikiminin derinliğinde okuru adeta yüzdürüyor bana göre.
Çiğdem ya da Seher , biri çocuk biri kadın , ikiside yalnız , ikiside umutsuz. Korkunun esaretinde güzellikleri göremiyecek körlükte geçen 40 yıl.
İnsanın yürüdüğü yol kendini buldurur dersek Seher ‘de böyle bir yolun yolcusu.
Bizde onun yolculuk arkadaşları lakin uzaktan takipteyiz , keza kendisi yalnız seyahat etmeyi seviyor. Yolun sonu dünyanın da sonu aynı zamanda onun için; Kaderi ile buluşacağı.
Bitmesin dedirten bir edebiyat daha ne denirki.
·
71 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.