Dostoyevski, bir gazete haberini ustaca kurgulayarak öyküye dönüştürüyor ve önsözünde bundan şöyle bahsediyor:
“Her zamanki gibi ‘Günlük’ yerine uzun bir öykü kaleme aldığım için okurlarımdan özür diliyorum. Ancak ayın büyük bir kısmını bu öyküyle uğraşarak geçirdim. Ne olursa olsun okuyucudan hoşgörü rica ediyorum.”
Uysal Kız’ ın intiharının ardından, onun cenazesinin başında bekleyen adamım düşüncelerinden oluşuyor kitap. Bu adam kim, bu kadınla nasıl tanışmış, ne yaşadı da bu kadın intihara sürüklendi, bu vicdan azabının sebebi neydi? Bu soruların cevaplarını anlatan adam, kendi kendine konuşmalarıyla, hislerini düşüncelerini okurlara yansıtmasıyla ilerliyor kitap. Ara ara Uysal Kız’ın da ne düşündüğünü, neler hissettiğini okumak isterdim. Okuyun, okutun.
Çünkü sevmek ve okumak kurtaracak bizi.
·
47 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.