sahafta raflarda gördüğümde "ismi ne güzelmiş ahmet ümit de okumuyorum bayadır alayım bari" deyip cebimdeki az parayla aldığım kitap, hakkındaki yorumlarımsa şöyle
-nevzat komiser'in kibar ve naif görünme çabası bir yerden sonra bıkkınlık veriyor, okurun kafasında oluşturulmak istenen “ İstanbul Beyefendisi” metaforu kabak tadı vermeye başlıyor. Karakterler arasındaki diyaloglar da cabası. Maalesef sevmedim
--- `spoiler` ---
kitapta komiser nevzat'ın ahmet ümit le olan diyalogları bir zamandan sonra “ of aman aynı muhabbet mi “ tadı veriyor
--- `spoiler` ---
kitaptan 50 sayfa atlayıp da okusanız hiçbir şey değişmiyor olay akışı yok