Herkese merhaba yine bir Hoffmann kitabı ile karşınızdayım. Yazardan en aon #küçükzachesnamıdiğerzinnober okumuştum. O kitaptan ne kadar zevk aldıysam bundan da aynı derecede zevk aldım. Yazar aynı zacheste olduğu gibi ayarlamış başlıkları. Her başlık altında ne olacağına dair kısa bir özet var. Daha doğrusu özet değil ama tümceler mevcut.
Anselmus,Dresden'de koşarken yaşlı bir kadının tezgahına düşer. Kadın (cadı Liese) aldığı kese paraya rağmen adama lanetler savurur. Tadı kaçan genç adam nehir kıyısında bir mürver ağacı altına oturur. Dünyaüstü bir müzik ve doğanın şarkısı işe birlikte ağaçtan sarkan bir yılana (serpentina) aşık olur. Sonrasında bunların bir hayal olduğuna inanıp müdür yardımcısının eve davetini kabul eder. Katip Heerbrand, Anselmus'a gizli ilimlerle uğraşan arşivci Lindhorst'un çizim ustası aradığını söyler. Müdür yardımcısının kızı veronika ise Anselmus'a aşık olmuştur ve gelecekte onun geleceği konum için Anselmus'u elde etmeye karar vererek Lindhorst'un düşmanı cadı ile işbirliği yapar.
Metaforların sık kullanıldığı ve geleneklerin yansıtıldığı bir kitap. Tekinsiz öğeler sık sık kullanılmış. Karakterler akılda kalıcı. Zaman lineer değil belirtilmese de olaylar bir iler bir geri şekilde yazılmış. Bazen fantasy elementleri o kadar abartılmış ki ne okuduğumu anlamak için tekrar okumak zorunda kaldığım yerler oldu. Kitap bir delinin elinden çıkmış ya da tüm karakterler deli sanki. 8. Bölümden sonra kitap tam bir çılgınlık halini alıyor.Kitap 1819 yılında yazılmış. Tam bir masal diyebiliriz ama çılgın bir masal.
Bana çok iyi bir composer kazandırdı. Carl Heinrich graun' dan haberim yoktu. Müziğinin kitapla çok uyumlu gittiğini de söyleyebilirim. Yine kitap sayesinde keşfettiğim bir ressam var Pieter Brueghel rönesans ressamıymış. Genellikle köy sahneleri yapıyormuş. Babil kulesini de o yapmış. Daha önce başka bir kitapta da rastlamıştım ancak isim aklımda kalmamıştı.
·
342 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.