Puan vermedi·64 syf.····Okunma: 12 Mart 2022 17:59 Jack London, Ateş Yakmak adlı hikayesini iki versiyonda kaleme almış. 1908 yılında kaleme aldığı versiyonunda kahramanın adı yok ve “adam” şeklinde bahsedilmiş. 1902 yılında kaleme aldığı versiyonda ise Tom Vincent adlı bir kahramanımız var. Ateş Yakmak adlı aynı isimli hikayelerimizde aslında “ateş yakmanın” bir metafor olarak kullanıldığını söylesem, sanırım yanlış olmaz.
Hikayede yer ve karakterler farklı olsa da ateş yakmanın bir hayata tutunuş ve çaba düşüncesi etrafında birleşen bir metafor olduğunu görürüz. “Ateş Yakmak 1908” daha profesyonelce anlatılmış bana göre. Bilakis adı sanı bilinmeyen kahraman ile birlikte dondurucu soğuk ile üşüyüp çeşitli çaresizlik silsilesi yaşayarak ölüyorsunuz. Belki de kahramanına bir isim koymamasının sebebi de okuyucuya kahramanı ile bağdaşım kurdurma isteğidir kim bilir? Hikayeyi okurken ciddi anlamda üşüdüm ve kahramanın çaresizliğini birebir paylaştım. “Ateş Yakmak 1902” ise Tom Vincent adlı adamın benzer olay örgüsü etrafından aynı hazin sona ulaşmadan çeşitli uzuvlarını kaybederek kalıcı hasar ile kurtulduğuna şahit oluyorsunuz. “Şahit oluyorsunuz” diyorum çünkü 1908 versiyonunda bilakis kahramanın yerine geçip duygudaşlık kurarken 1902 versiyonunda yalnızca göz önünde izliyorsunuz.
1902 versiyonundan sonra bana kalırsa yazar belli bir olgunluk dönemine erişmiş ve farklı dokunuşlarla hikayeyi değiştirip birikimi neticesinde daha ustaca yazdığı 1908 versiyonunu kaleme almış. “Ateş Yakmak” adlı bu iki ayrı versiyonlu hikayede “tek başına yola çıkmamak” vurgulansa da aynı kitapta birleştirilmiş son ve 3.hikaye olan “Yaşama Azmi” adlı hikayede görüyoruz ki tek başına olmasan da seni başarıya götüren, içinde bulunan ve öz benliğinin seni kamçıladığı reddedilemez ölümü reddediş ve yaşama arzusu.
Jack London’ın okumuş kadar olduğum yazınlarına bakarak şunu söylemeliyim ki eserlerinin tümünde bir reddediş, çaba, azim var. Kahramanların çoğu zorluğa bir şekilde alışıyor veya hayata sıkıca tutunuyor. Sonu kötü de olsa iyi de olsa Jack London nezdinde pes etmenin bir yeri yok anlaşılan. Bunu da eserlerinde yer alan kahramanların çabasından ve azminden görüyoruz. Bunun haklı sebebini ise yazarın kendi hayat hikayesiyle örtüştürdüğümüzde açık seçik görüyoruz.