1 Yorum
Kağnı serseri bir mayın gibi şehrin dışındaki kışlanın yakınına kadar gelmiş ve durmuştu. Orada bulunan herkes hep birlikte koşmaya başladılar, önce askerler geldi kağnının yanına. Kimsesiz kağnıdan bir çocuk ağlaması geliyordu. Hızlıca kağnının arkasına geçtikleri sırada Saniye Teyze'de güçlukle kağnının yanına ulaşmıştı. Yaşlı kadının ağzından “Elif” sesi boğuk bir çığlıkla çıkıvermişti bir anda...
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.