Yazar bir annenin ağzından toprağa ve insanlığa sesleniyor. Savaşın ne demek olduğunu arkada kalanlardan öğreniyoruz bu eserde.
Bir anne düşünün ki evindeki bütün erkekleri savaşa göndersin. Evlatlarına duyduğu hasret ve bir daha onları görememe korkusu bir an olsun tükenmesin.
Evlerinde erkeksiz, yiyecek bir lokma ekmeği olmayan cephe gerisindeki kadınlar ne yapar nasıl yaşar?
İyi bir roman bence bizleri olayların geçtiği mekana götürebilen, yaşanan olaylara bizleri de dahil edebilendir.
Toprak ana ise savaşın arkasında yaşanan acıları bize hissettiriyor. Toganay Ana ise bir kadının istediği zaman ne kadar güçlü, dirayetli, zorluklar karşısında dimdik durabilen biri olabileceğini gösteriyor.
Ayrıca kitap şu soruyu da sordurmadan geçmiyor.
Her insan bir gün ölecekse birkaç karış toprak için binlerce hayatın son bulması ne kadar mantıklı? Binlerce anne neden evlatlarını bile bile ölüme gönderiyor? Binlerce okul çocuğu evin erkeği olmak zorunda bırakılıyor? gibi gibi onlarca soru sorulabilir.
Keyifli okumalar dilerim.
·
28 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.