"Benim en büyük savaşım kendimle olmuşken bir darbe daha alarak kendime yenilmemeliydim."
Diyordu Sedef fakat yenilmesine sebep olacak darbeyi kendi atmıştı. Serinin sevmek ile sevmemek arasında kaldığım kitabı. Sevmeme sebeplerimden birisi bazı yerlerde tekrara düşülmüş gibi hissetmem. Diğer sebebi ise Yankı'ya sinir olmam sanırım:(
Kitap başlangıcı çok iyiydi. Zaten ikinci kitap biter bitmez buna başlamayana helal olsun. Yarısına kadar aşırı iyi gitti. Ama yarısından sonra bir türlü ilerleyemedim. Sonuysa yıktı beni. Hataları vardı elbette ama her ne olursa olsun Alaz'ın bunu hak ettiğini düşünmüyorum. Sonunu okuyunca "şimdi buna gerek var mıydı allasen" dedim ve sinirlendim. Bazen Sedef'in kendi kendine konuştuğu kısımları atlamak istedim. Çünkü ilk üç kitap boyunca da benzer şeyleri okuduk durduk. Diğer kitaplarda da olduğu gibi bu kitapta da bazı espriler bana kahkaha attırdı. Hem güldürüp, hem hüzünlendirmek bu olsa gerek. Artık sona doğru yaklaşmak insanın içinde buruk bir his bırakıyor.
·
96 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.