“Pazar günleri, hayatın intikam günleri. Neşeli başlasın ve öyle geçsin diye gayret edildikçe insanı koyu bir yalnızlığa, anlaşılmaz bir kedere iten günler.”
O halde mutlu pazarlar :)
Uzun zamandır kitaplığımda, öyle bir anda rafından çıkıp bana geldi ki; bazı kitapların zamanının olduğunu bir kez daha hatırlamış oldum. Yorumunu ancak yazabiliyorum, zamansızlık illeti
Okumaya başladığım andan itibaren post-it yapıştırmaya başladım sonra baktım olmuyor en iyisini altını çizeyim dedim. Çok sevdim, öyle çok sevdim ki anlatamam. Ama bana bu kitabı niye bu kadar çok sevdin deseniz cevabını da veremem. Kesinlikle okumalısınız da diyemem ama ne olur okuyun, görün bak seveceksiniz.
Ayfer Tunç’un kitaplarından hep övgüyle bahsedildiğini görüyordum ve ilk defa kalemi ile tanışma fırsatım oldu. İlk başta ne olduğunu anlayamadım ancak 13. Sayfaya geldiğimde anlayabildim olayı. İki farklı günlüğün ayrı ayrı yazmış fakat sayfalar ardı ardına devam etmiyor. Kadının ve erkeğin günlüklerinin sayfası ayrı. Okurken buna dikkat edin:) Ben gün gün okudum, daha iyi oldu zaten sonlara doğru günler birleşiyor.
Yazarın Çok samimi bir kalemi var ve kesinlikle gözlemleri takdir edilesi. Yüzlerce alıntı bırakabilirim size, nokta atışı. Konusu ne ? Derseniz -şu diyemem bir çok şey. Aşk, aile, yaşam, yalnızlık, çaresizlik …. Bir çok şey..
Kitaplığımın özel kitaplarından biri oldu. Umarım okuma fırsatınız olur, gerçekten üzerine konuşulabilecek bir kitap olduğunu düşünüyorum.
·
94 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.