Araya başka kitaplar girdiği için bu kitabı bitirmem biraz uzun sürdü. Parça parça okuduğum için en baştan başlayıp yeniden okudum. Raskolnikov'un yaşadığı bulantıların birçoğunu yaşayan olmuştur. Yaşamın zorluğu, adaletsizlikler ve aynı zamanda akıp giden zaman. Raskolnikov'un yaptıklarının doğru mu yanlış mı olduğuna henüz karar veremiyorum. Mantığım ve kalbim çatışma halinde. Tek hissettiğim fazlasıyla üzüntü. İster istemez "Böyle mi olmalı hayat?" diye soruyorum kendime.
Sonya'ya karşı tavırları, kabalığı ve üzüntü vermesi ama Sonya'nın her şeye rağmen yanında olması... Bu gerçek sevgi mi? Her şeye rağmen birini sevmek beklemek. Gerçek sevgi böyle bir şey mi? Sonunda gerçek sevginin acıdan geçtiğini anlamaları fazlasıyla düşündürücü oldu. Olmaz mı ? Acı çekmeden, çektirmeden sevgi olmaz mı? Acı veriyorsa neden seviyoruz? Bu süreç neden sancılı? Hislerimi fazlasıyla karıştıran bir kitap oldu.
·
106 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.