Blog yazılarını çok samimi bulmam açıkçası. Günlük gibi kullanır insanlar oraları. Ben ise günlüğün çok özel bir şey olduğunu öğrendim küçük yaşlarda. Kimsenin günlüğü okunmazdı bizim sınıfımızda. Fakat yazar, yüksek promilli hüzünlü olduğu için sanırım bana gayet yürekten geldi. Düşüncelerimi kendi düşünceleriyle bağdaştırmayı becerebildik sanırım. Uzun zamandır okumadığım bir türle karşıma çıkışı, yazdığı denemelerle yüreğimdeki bir sızıya ortak oluşu ve kaleminin akıcılığıyla, eseri sadece iki kez elime almamı sağladı sanırım. Bir çırpıda okunacak, hayatıyla, hayalleriyle ve bakış açısıyla sizlere örnek olacak bu kitabı okumadan geçmeyin derim.
·
27 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.