Zülfü Livaneli kitaplarını her zaman seven ve okuyan birizi olarak heyecanla alıp okumaya başladığım bu kitabının bende bir ‘Serenad’ gibi etki bırakmadığını söyleyebilirim.
Kitabın birçok toplumsal soruna değindiği aşikar bir gerçek fakat bazı sorunların sırf yazılmak için konuyla bağdaştırılamadığını hissettim ne yazık ki. Dolayısıyla bu yapmacıklık hissi kitabın bende derin bir duygu bırakmasını engellediyse de Livaneli’nin kitabın sonundaki röportajında da bahsettiği gibi karakterlerin duygu aktarımı süslü cümleler olmadan eylemleriyle size empati kurdurtmayı ustaca başarabiliyor açıkçası.
Kitabın içeriğine gelecek olursak Mustafa ve Mesude’nin bir zamanlar yaşadığı acı evlat kaybı üzerine Mustafa’nın denizde bir göçmenin çocuğunu bulup evlat almak istemesiyle başlayan hikaye, akıcı, merak uyandırıcı, yer yer sizi karakterlerin davranışlarını sorgulatıcı cümlelerle baş başa bırakıyor.
Akıcılığından ödün vermeyen Livaneli’nin bu kitabının beklentilerimi karşıladığını söyleyemeyeceğim ne yazık ki.
·
38 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.