Duru ve sade anlatımıyla okunması oldukça kolay bir kitap Huzursuzluk. Her ne kadar güzel bir kitapta olsa anlatılanların yüzeysel olduğu ve hemen bittiği için üzüldüğüm, ayrıca sık sık üzerinde uzunca düşündüğüm bir kitap oldu. İnsanlık, ilk yaratıldığı andan itibaren sürekli bir savaş, sürekli kendini üstün görme, kendinden başka olanı ezme gayretinde. Sahiden yaratılmışların en üstünü insan mı diye uzun uzun düşündüm. Bence hayır. İnsanlık hem kendini hem de dünyayı yiyip bitirme çabasında. Kitapta da dediği gibi. İnsan, çöldeki develerin içine hapsolduğu haresenin içinde kaybolmuş durumda. Kendi kanını akıttıkça tadına doyamıyor, doyamadıkça akıtmaya devam ediyor. Bizlerin bilmediği, duymadığı, kitapların yazmadığı ne çok kanı akıttı ve akıtmaya halen devam ediyor insanlık. En büyük zararı yine kendinden görüyor. Coğrafyanın kader olduğu konusunda da hayli fazla haklı Livaneli. Ülkemizin bulunduğu konum sebebiyle nice kötü kaderlerin içinde, binbir türlü harese peşinde yaşadığımızı, kitabın son sayfasını kapattığım da çok daha iyi anladım.
·
105 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.